30-04-07

Verd*mme

Dit weekend zal ik je niet gezien hebben omdat je mama je niet wilt meegeven. Ik had het ook misschien wat langer op voorhand kunnen vragen aan haar ipv het vorige week te vragen en een duidelijk neen te horen te krijgen. Nu heb ik eens een lang weekend (maandag en dinsdag verlof) : krijg ik je niet te zien, ik al van vorige week woensdag ziek, kom ik vandaag te weten op de gemeente dat ik hier blijkbaar toch niet officieel woon (weet ook niet hoe dit allemaal kan mislopen), blijkt ook dat mijn post gewoon niet aankomt sinds 2 weken, ... Het was me weer een fijn weekendje en ik zal maar zwijgen van die bloeddruk die volgens mij weer de pan uit swingt. Je mama heeft gisteren ook weer een smsje naar oma moetje gestuurd waardoor je oma moetje weeral ongerust was en ik kwaad. Moest alles nu maar eens gewoon eindelijk op zijn plooien komen he, maar nee alles dat kan mislopen ... Pfff soms heb ik gewoon zin om het op te geven, maar dan denk ik aan jou en weet dat ik je niet kan achterlaten en dat ik toch nog te graag leef om hier zomaar te verdwijnen. Dan toch maar positief afsluiten zeker ??? Het zonnetje schijnt, ik heb een pracht van een zoontje, veel vrienden, een pracht van een job, een prachtig huis en tuin,....... Zo toch nog geprobeerd om mijn roze bril op te zetten en naar de wereld te kijken.Ik mis je ontzettend onmenselijk onnoemelijk hard en volgend weekend ben je voor de eerste keer een volledig weekend bij mij dus dan kan ik je weer platknuffelen. Dikke kus voor het mooiste ventje van de hele wereld...

13:46 Gepost door Papa Maarten in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.