16-11-07

Een volledige week

Het is weeral voorbij. Arno is zojuist zelfs een klein beetje langer dan een week bij mij geweest. Of course just my luck : Arno is ziek gedurende de eerste dagen van de week (koorts), maar met enkele "poepsnoepjes" was dit wel opgelost... De eerste 2 dagen lag mijn huisje wel nog volledig overhoop (was bezig een nieuwe vloer te leggen in de living)Vloer kleinArno heeft ook zijn eerste stapjes gezet, maar hij doet het enkel nog maar in een beschermde omgeving (als ik of oma of...in de buurt zijn). Hij speelt heel graag met een bal (en eigenlijk vind ik dat zijn richtingsgevoel enorm goed is). Hij leest ook heel graag en natuurlijk zoals de grote mensen TELEFONEREN (hij duwt dan de telefoon of gsm tegen zijn hoofdje en begint met "Ala en dan een hele uitleg"). Hij heeft ook al een heel eigen willetje (en zoals het elke goede oma "siert", geeft ze eraan toe terwijl er toch een duidelijke NEEN was gekomen van papa, die dan boos wordt aangekeken). Hij speelt enorm graag met zijn twee nichtjes (dus laat ons hopen dat ik, na een bezoekje bij tanteke, nooit een zoontje terug krijg die vol schmink hangt of een zoontje met een staartje in zijn haar of...). Het woordje dat hij nu zo ongeveer het liefste gebruikt is TOE : alles dat open en toe kan, wordt eerst voorzichtig en met een stille toe dicht gedaan waarna het toedoen en het uitspreken van het woordje steeds harder en harder wordt, tot ik weer nee zeg en dan is het weer mokken geblazen... En zo hebben we onze dagen de voorbije week wel gevuld gekregen. Toen ik je gisteren terug naar huis bracht had ik wel een heel raar (lees slecht) gevoel. Ik had verwacht dat als je je mama zou zien en vice versa dat het een heel blij wederzien zou zijn, maar dat bleef eigenlijk een beetje uit (van beide kanten) vreemd???En nu nog een beetje klussenArno aan het mokken in de fotodoos

11:03 Gepost door Papa Maarten in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.